04.07.2013

Krótki raporcik o stanie miasta

Ponieważ za parę godzin wraz z naszymi przyjaciółmi, rowerkami, Misiem Bronzingiem wyruszamy do Szwajcarii postanowiłem tuz przed wyjazdem objechać niczym prezydent Stępień kawałeczek miasta. Z rynku Manufaktury pojechałem na południe ulicą Gdańską. Pusto. Na skrzyżowaniu z Zieloną wykopki. Roboty da się ominąć i naprawdę nie wiem czemu mając do dyspozycji puściutka ulicę pewna kobieta uparcie jedzie wśród ludzi rowerem po chodniku. Podobnie jest (rozkopane w sensie) na skrzyżowaniu Kopernika – Żeromskiego. Gdzieś czytałem, że to skandal, że całe miasto rozkopane, że co to za porządki itd. Oczywiście zawsze dla jednych szklanka będzie do połowy pełna dla innych od połowy pusta. Nikomu do końca się nie dogodzi. Skoro jest kasa – niech robią, przynajmniej pomykając rowerkiem nie trzeba będzie przeskakiwać wyżynających się jak zęby u dziecka, ostrych torów tramwajowych (mam nadzieję) wystających z nierównego asfaltu.

Po prawej stronie za Radwańską mijam budowę kolejnego już centrum handlowego o nazwie „Sukcesja”.  Dalej, za rondem kiedyś Gagarina a teraz Lotników Lwowskich wtłaczam się w nurt Pabianickiej i kolejną budowę: skrzyżowania z Jana Pawła II (kiedyś Al. Włókniarzy).  Dalej mamy Port Łódź do którego docieram ekspresowo i na pewno nie chodnikiem z namalowanym rowerkiem. Z Portu muszę się kawałeczek cofnąć by Rudzką pojechać do Rzgowa. Tuż za Farną aż do rogatek miasta po północnej stronie jest asfaltowa droga rowerowa. Z duszą na ramieniu (zarośnięte drzewami, uniemożliwiające obserwację czy nic nie nadjeżdża skrzyżowania z wieloma uliczkami budzi we mnie lęk) dojeżdżam do Gadki Starej. W oddali widzę już wiadukt krajowej jedynki. Po ślimaku wjeżdżam na górę i szerokim poboczem pędzę w kierunku Matki Polki. Budowa wielopoziomowego skrzyżowania w kierunkach północ – południe powoli zmierza do końca. Ze Rzgowskiej skręcam w ulicę, którą okrążam osiedle Chojny Zatorze, przecinam tor kolejowy i jestem na Dąbrowie (zdjęcie). I tu szeroka trzypasmowa ulica powinna jak to do tej pory bywało doprowadzić mnie na Bałuty. Tak jednak nie jest. Początkowo jedzie się normalnie. Mijam remontowaną Przybyszewskiego, przeciskam się z litewskim tirem prowadzonym przez kolejnego mistrza kierownicy i docieram do Milionowej.

Jeszcze niedawno na bus-pasie miałem na znaku rowerek. Teraz ktoś natchniony kieruje  mnie na dziurawy chodnik z namalowaną białą farbą linią. Na szczęście niedorzecznie ustawione znaki pozwalają mi je zignorować. Jadę więc moja szosóweczką szerokim i pustym bus-pasem aż do Pomorskiej. Na całym tym odcinku nie spotkałem ani jednego autobusu a taksówek, które mogą się poruszać wydzielonym pasem naliczyłem… dwie. Na pozostałych dwóch pasach korek był niemiłosierny tak więc udało mi się dogonić Litwina, „pouczyć” go i Pomorską dojechać do Janosika. W końcu trzeba troszeczkę potrenować na łódzkich ulicach o nachyleniu prawie sześciu procent!

DSC_0031(1)

Czy jechać kolejny etap dookoła Hampshire, czy może podjechać tylko do Southampton obejrzeć Queen Mary 2? Wątpliwości rozwiał portal, no wiecie który. Muzeum poduszkowców zamieściło informację, że niedziela, 16 września to dzień otwarty. Świadomie na dniu otwartym byłem dwa razy: ...

Dziś dla odmiany etap nadmorski. Huśtawka nastroju pokierowała mnie tym razem na zachód. W sobotnie przedpołudnie przeprawiłem się promem na drugą stronę zatoki do Gosport. To miasto przypomina nieco koszary. Są tu wieżowce przypominające trochę polskie blokowiska, są dawne budynki ...

Z opóźnieniem przedstawiam Wam, umiłowani w Rowerach, relację z następnego odcinka trasy dookoła Hampshire. Oto jak wyglądał etap 3. Ostatnią wycieczkę na wschód od Portsmouth, skończyłem na stacji w Emsworth. Do miasteczka dojeżdżam dobrze mi znaną drogą rowerową wzdłuż A27 do ...