02.08.2013

Dwa koła dobrze?

Od pewnego czasu coraz bardziej skłaniam się ku konieczności wprowadzenia kart rowerowych. Takich jakie działały w ubiegłym wieku. Pamiętam jak w podstawówce, chyba w trzeciej klasie gdy kończyłem dziesięć lat uczyliśmy się przepisów drogowych i jeździliśmy, zgodnie z przepisami w miasteczku rowerowym, w którym na mini ulicach stały mini znaki, mini sygnalizatory, przejścia dla pieszych i cała drogowa infrastruktura. Tam też zdawaliśmy (całą klasą) egzamin.

I jakoś po zdobyciu pierwszego po legitymacji szkolnej dokumentu ze zdjęciem nigdy nie wpadło mi do głowy jeździć chodnikami czy też przejściami dla pieszych! Nie dalej jak pół godziny temu jadę Zgierską, zbliżam się do Pojezierskiej/Julianowskiej. Mam zieloną strzałkę w lewo, ruszam patrząc w lewo czy nic mi z zachodu nie nadjedzie. Po prawej nie było pieszych aż nagle z cienia prują prosto na przejście dwie nieoświetlone dziewczyny, a za nimi dwóch chłopaków. I co, dziwicie się dalej, że kierowcy samochodów nas nie lubią? Nie dziwcie się, bo w takich sytuacjach ja też nie lubię rowerzystów.  Mieszkam na uliczce o znikomym ruchu i dobrej nawierzchni. Wytłumaczcie mi jak dziecku, dlaczego jeżdżą nią rowerzyści po niezbyt równym chodniku?

Czyżbym był dziwakiem, czy dobre obyczaje zanikają? Jadę (rowerem) Wycieczkową. Od strony Łagiewnik tuż obok rowerowej drogi (chodnikiem) prowadzi rower dziewczyna. Zatrzymuję się, bo tak mnie nauczono, pytam, czy coś się stało z rowerem (faktycznie lekko niedomaga). Dziewczyna zdziwiona zastanawia się dlaczego się zatrzymałem, ja dziwię się, że ona się dziwi. Przecież równie dobrze mogłem mieć drobną awarię. Może mnie też by ktoś wtedy pomógł? Bo przecież dobro powraca. Jeżeli nie wierzycie, to sprawdźcie.

 

Miało być troszeczkę inaczej. Każda jazda od maja ubiegłego roku, to jazda indywidualna i na pewno nie ogranicza mnie czas. Chce - depnę, nie chcę - jadę spokojnie, pięta palce. Dziś pomyślałem sobie, że troszkę przeciągnę się po górkach, by ...

Rozkręcanie osiemnastki przebiega u mnie bardzo opornie. Przeziębienie z pierwszych dni roku wyeliminowało mnie na pierwsze dwa tygodnie z jazdy. Do tego wyjazd i powrót z pracy praktycznie po ciemku. No i jeszcze trzy wolne od pracy dni zniewolił deszcz... ...

Ciekawe co by Włosi powiedzieli na dzisiejszą wersję. Polenta w sosie pomidorowym z soczewicą? A może jeszcze cukinia? Proszę bardzo! I tym razem, podobnie jak w poprzedniej wersji podduszam cebulkę z mielonym chilli (ostrym jak cholera, ja lubię!) dorzucam pokrojoną ...