19.03.2017

Prezentacje, których nie było…

Może jestem za stary, może nienowoczesny, ale gdy ktoś mnie zaprasza do siebie, to pod jego nieobecność nie zaglądam mu do lodówki, czy też do szafy. Gdy ktoś zaprasza mnie, bym opowiedział o podróżach, przyjeżdżam do niego przygotowany i przed czasem,  bo nie cierpię, jeżeli ktoś nie szanuje mojego czasu. Jeżeli jestem umówiony na 15.30, a sala (poprzednio przez dłuższy czas z czekającymi „na coś” ludźmi) jest zajęta i ktoś kończy (pozostawiając mi 15 minut) o 16.15 to coś jest nie tak.

Gdy następną prezentację mam zacząć w sąsiedniej sali o 16.30, bez jakiegokolwiek wsparcia technicznego ze strony zapraszającego, zarówno w pierwszym jak i drugim przypadku, a o godzinie 16.45 trwa poprzednia prezentacja (zostało mi 30 minut na 90 zdjęć), to niestety – studencki kwadrans minął i wk….y wychodzę. Nie było osoby, która mnie zaprosiła, miała wolne więc nie mam do niej pretensji, lecz ktoś odpowiedzialny chyba pozostał. Choć ani technika, ani hostessy nie dostrzegłem.

Gdy dotarłem do Winchester, zatrzymałem się niedaleko centrum, by sprawdzić na mapie, jak dojechać do opisanej wczoraj Wielkiej Sali.  Stoję w zatoczce autobusowej, dziobię palcem po ekranie smartfona, a tuż obok facet wynosi na ulicę "witacz", zapraszający do zwiedzenia muzeum. ...

Do Winchester zawitałem po raz trzeci. Tu bowiem według Thomasa Malory'ego, XV - wiecznego twórcy znajdował się słynny Camelot i tu właśnie rezydował legendarny król Artur. Z legendą jest związany również okrągły stół, przy którym zasiadali Artur i jego 24 ...

Tak jak już wspominałem, muzeum poduszkowców jest czynne jedynie w sobotę. I właśnie w sobotę, przez bramę, z której można zjechać bezpośrednio do zatoki wszedłem na teren hal zapełnionych poduszkowcami. Przed jedną z nich stał gigant. Księżniczka Anna kursowała kiedyś ...